رابرت دنیرو🎬بیوگرافی رابرت دنیرو/ زندگینامه رابرت دنیرو، بازیگر پرآوازه هالیوودی بهمراه عکس ها

رابرت دنیرو🎬بیوگرافی رابرت دنیرو/ زندگینامه رابرت دنیرو، بازیگر پرآوازه هالیوودی بهمراه عکس ها

رابرت دنیرو, رابرت دنیرو ویکی پدیا, جوانی رابرت دنیرو, آخرین فیلم رابرت دنیرو, فیلمی از رابرت دنیرو در جدول, رابرت دنیرو در پدرخوانده, رابرت دنیرو کودکان, رابرت دنیرو در جوکر, رابرت دنیرو و آل پاچینو

رابرت دنیرو, رابرت دنیرو ویکی پدیا, جوانی رابرت دنیرو, آخرین فیلم رابرت دنیرو, فیلمی از رابرت دنیرو در جدول, رابرت دنیرو در پدرخوانده, رابرت دنیرو کودکان, رابرت دنیرو در جوکر, رابرت دنیرو و آل پاچینو

 بیوگرافی رابرت دنیرو

نام اصلی: رابرت ماریو دِنیرو جونیور

تاریخ تولد: ۱۷ اوت ۱۹۴۳

محل تولد: نیویورک – آمریکا

حرفه: بازیگر، تهیه کننده، کارگردان

سالهای فعالیت: ۱۹۶۳–اکنون

همسر( ها): داین آبت(۱۹۷۶–۱۹۸۸)، گریس هایتاور( ۱۹۹۷–۲۰۱۸)

قد: ۱۷۷ سانتیمتر

بیوگرافی رابرت دنیرو

رابرت دنیرو با نام کامل رابرت آنتونی دنیرو جونیور به انگلیسی Robert De Niro در ۱۷ اوت ۱۹۴۳ در منهتن نیویورک، ایالت متحده آمریکا زاده شد.

مادرش شاعر و پدرش در عرصه هنری هیجان نمایی انتزاعی فعال بود پدرش از تبار ایتالیایی- ایرلندی بوده و مادرش از نسل آلمانی، ایرلندی بود.

پدربزرگ و مادربزرگ رابرت دنیرو از جمله مهاجران ایتالیایی به آمریکا بودند.

پدر و مادر رابرت که با هم‌دیگر در یک کلاس هنری اشنا شده بودند، هنگامی که فرزندشان سه ساله بود از یکدیگر طلاق گرفتند.

رابرت توسط مادرش و در محله« ایتالیای کوچک» در منهتن نیویورک بزرگ شد.

محل زندگی پدرش هم فاصله کمی با آنها داشت از این رو بود که رابرت اکثر اوقات خویش را نزد پدرش می گذراند.

بیشتر وقت خود را با پدر خود می گذراند و به دیدن فیلم با او علاقه زیادی داشت.

هنگامی که آن ها در کنار هم بودند، وقتشان را به این کار اختصاص می دادند.

آغاز فعالیت هنری رابرت دنیرو

رابرت دنیرو در ۱۰ سالگی نخستین نقشش را در تئاتری در نقش شیر در جادوگر اوز بازی کرد ولی بعدا برای پیوستن به یک گروه خیابانی، تئاتر را کنار گذاشت.

در ۱۶ سالگی بازی در نمایش خرس اثر چخوف، وی را به دنیای بازیگری برگرداند تا او نخستین چک دستمزدش را بعنوان بازیگر دریافت کند.

رابرت دنیرو حس میکرد برای بازیگری احتیاج به آموزش دارد.

بنابراین در هنرستان “استلاآدلر” و همچنین در کارگاه هنری آمریکایی آموزش بازیگری دید.

به این ترتیب کار حرفه ای خویش را در زمینه بازیگری بطور نامنظم در برادوی و چند تبلیغ تجاری برای تلویزیون آغاز کرد.

نخستین نقش رابرت دنیرو در یک فیلم سینمایی، به سال ۱۹۶۵ با بازی در فیلم “سه اتاق در منهتن ” بود که بعنوان سیاهی لشگر و مشتری رستوران دریکی ازسکانس ها ظاهر شد.

در همان سال به او پیشنهاد بازی در یک نقش کوچک در فیلم “مهمانی عروسی” شد.

آشنایی رابرت با یکی از دستیاران “برایان دی پالما”برای او شانسی بود که توانست نقش اصلی در فیلم “تبریک ” محصول ۱۹۶۸ را در دست بگیرد.

مجله پرمیر در سال ٢٠٠٢ دنیرو را هفتاد و هشتمین فرد قدرتمند جهان نامید.

او همواره مریل استریپ را بازیگر زن محبوب خود برای ایفای نقش مقابلش نامیده است.

بر اساس اعلام مجله وانیتی فیر او اولین کسی است که شیوه بازیگری متد اکتینگ را در یک فیلم کارتونی به کار گرفت ، این فیلم ماجراهای راکی و بولوینکل نام داشت.

او در سال ٢٠١١ رئیس هیئت داوران جشنواره فیلم کن بود.

دنیرو برای ایفای نقش بیل قصاب در فیلم دار و دسته نیویورکی انتخاب شده بود ولی پس از اطلاع از اینکه باید برای فیلمبرداری ۶ ماه به اروپا برود از کار کنار کشید و نقش به دانیل دی-لوئیس رسید.

رابرت دنیرو در جوانی

رابرت دنیرو و ایفای نقش های ماندگار

رابرت دنیرو نه نقش اصلیِ ماندگار را ایفا کرده است ،که عبارتند از : « پدر خوانده»،« روزی روزگاری در آمریکا»،« راننده تاکسی»،« گاو خشمگین»،« مخمصه»،« کازینو»،« شکارچی گوزن»، « مرد ایرلندی» و « رفقای خوب».

دنیرو تا به حال در قسمت های زیادی از جشنواره های معتبر سینمایی کاندید کسب جایزه شده که از بزرگ ترین آنها میتوان ۲ اُسکار« بهترین بازیگر مکمل نقش مرد در فیلم پدرخوانده ۲» و« بهترین بازیگر مرد با درخشش در فیلم گاو خشمگین» نام برد.

رابرت دنیرو در سال ۱۹۷۴ با بازیِ نقش ویتو کورلئونه در فیلم «پدرخوانده: بخش دوم»، خود را به عنوان بازیگری سرشناس و با استعداد مطرح کرد و توانست جایزه اسکار را به دست آورد.

چند سال بعد او در فیلم «راننده تاکسی» به ایفای نقش پرداخت و ماندگارترین عملکرد خود در دوران کاری اش را رقم زد.

ازدواج و فرزندان رابرت دنیرو

رابرت دنیرو در سال ۱۹۷۶ با داین ابوت ازدواج کرد.

آنها یک پسر به نام رافائل دارند.

دنیرو از رابطه ی قبلی خود درنا دنیرو را نیز بعنوان فرزند سرپرستی می کرد.

آنها در سال ۱۹۸۸ از یکدیگر جدا شدند.

دنیرو دو فرزند دوقلو به نام های آرون کندریک و جولیان هنری دنیرو دارد که آنها حاصل لقاح مصنوعی و به طریق مادر جایگزین که توسط توکی اسمیت در سال ۱۹۹۵ صورت گرفت، هستند.

دنیرو در سال ۱۹۹۷ با گریس هایتاور ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۸ فرزند آنها به نام الیوت به دنیا آمد.

آنها در سال ۱۹۹۹ با یکدیگر به اختلافاتی رسیدن و رابرت دنیرو درخواست طلاق داشت اما این اتفاق در نهایت نیفتاد و در سال ۲۰۰۴ از نو پیمان ازدواج بستند .

ولی در نهایت در سال ۲۰۱۸ از هم جدا شدند.

در سال ۲۰۱۱ نیز فرزندی به نام هلن گریس از طریق رحم اجاره ای به دنیا آمد.

دنیرو علاوه بر ۶ فرزندش دارای ۴ نوه است که یکی از آنها از دخترش، درنا و ۳ تای دیگر از پسرش، رافائل هستند.

حقایقی درباره رابرت دنیرو

رابرت دنیرو به مدرسه خصوصی مک بِرنی رفت و بعدها به مدرسه رودز مراجعه نمود.

به هر حال او هیچ گاه نتوانست تحصیلاتش را به پایان برساند.

دوستان آقای دنیرو به خاطر ظاهر رنگ پریده ای که داشت، به او لقب «بابی میلک» داده بودند و وی اغلب با این نام شناخته می شد.

او خصیصه کمال گرایی را از پدرش به ارث برده است.

دنیروی بزرگ نقاشی کمال گرا بود که به کوچکترین جزئیات نیز توجه می کرد و چندین بار کارهایش را مورد بررسی قرار می داد.

رابرت دنیرو برای بازی در فیلم «تنگه وحشت» ۲۰ هزار دلار به یک دندان پزشک پرداخت کرد تا دندان هایش را به هم بریزد.

وی بعدها مجبور شد پول بیشتری برای برگرداندن آن ها به حالت عادی خرج کند.

در سال ۱۹۹۸ هنگام فیلم برداری در کشور فرانسه، او به خاطر فساد مورد بازخواست پلیس قرار گرفت.

رابرت دنیرو اتهامات را انکار کرد و گفت که دیگر به فرانسه باز نمی گردد.

وی همواره از حزب دموکرات حمایت کرده است.

دنیرو در سال های ۲۰۰۰، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ از افرادی مانند جان کری و باراک اوباما حمایت کرده است.

او حتی برای انتخاب مجدد اوباما کمک هایی نیز جمع آوری نمود.

رابرت دنیرو در ساعت ۳ صبح روز ۵ مارس ۱۹۸۲، این کمدین سرشناس را در یک هتل ملاقات کرد و او را در حال مصرف هروئین و کوکائین دید.

عصر همان روز جسد جان بلوشی پیدا شد. وی بر اثر اُوِردوز جانش را از دست داده بود.

او دو رستوران به نام های «Ago» و «Nobu» دارد.

وی همچنین همراه با فرانسیس فورد کاپولا و رابین ویلیامز، رستوران رابیکون را اداره می کند.

دنیرو برای فیلم گاو خشمگین تقریبا ۲۷ کیلوگرم اضافه کرد تا بتواند نقش شخصیت «جیک لا موتا» را بازی کند.

او برای این کار به خوردن اسپاگتی و بستنی روی آورد.

مارلون براندو و رابرت دنیرو همکاری های متعددی با یکدیگر داشته و توانسته اند جوایز متعددی را از آن خود کنند.

اولین آن ها به بازی دنیرو در نقش دوران جوانی ویتو کورلئونه باز می گردد.

دنیرو در سال ۲۰۰۳ دریافت که به سرطان پروستات مبتلا شده است.

جراحی که وی در دسامبر همان سال انجام داد، موفقیت آمیز بود.

رابرت دنیرو به خاطر آن که به برناردو برتولوچی برای بازی در فیلمش تعهد داشت، نتوانست نخستین اسکار خود را در سال ۱۹۷۵ دریافت کند.

دنیرو برای آموزش زبان سیسیلی به خاطر نقش VITO CORLEONE در فیلم پدرخوانده، چهار ماه آموزش دید، تقریباً تمام دیالوگ‌های ویتو به زبان سیسیلی بود.

رابرت دنیرو به‌عنوان دومین ستاره تمام دوران در کانال ۴ بریتانیا انتخاب شد.

بد نیست بدانید که او در این برنامه رقابت نزدیکی با آل‌پاچینو داشت.

در آخرین انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، دنیرو از ترامپ به‌عنوان یک فرد «به‌شدت احمق» یاد کرد و گفت: دوست دارم یک مشت بخوابانم توی صورتش.

رابرت دنیرو, رابرت دنیرو ویکی پدیا, جوانی رابرت دنیرو, آخرین فیلم رابرت دنیرو, فیلمی از رابرت دنیرو در جدول, رابرت دنیرو در پدرخوانده, رابرت دنیرو کودکان, رابرت دنیرو در جوکر, رابرت دنیرو و آل پاچینو

بخشی از مصاحبه رابرت دنیرو

از چه زمانی فکر کردید میخواهید هنرپیشه شوید؟

نوجوان بودم که احساس کردم می خواهم وارد این حرفه شوم.

یاد می آید به یکی از آن کلاس های بازیگری مقطعی دبیرستانی رفتم.

روی دیوار مدرسه عکس هایی از رداستایگر، هری بلافونته و دیگر بازیگران مشهور آن دوران بود.

معلم کارگاه بازیگری که لهجه غلیظی داشت از من پرسید” چرا می خواهی بازیگر شوی؟” نمی دانستم چه باید بگویم.

در آن لحظه تنها به لهجه او فکر می کردم که دارد کلمات را اشتباه ادا می کند! هیچ چیزی نگفتم.

او زمانی که سکوت مرا دید خودش جواب داد و گفت:” برای بیان کردن خودت!” و من گفتم” بله بله، درست است.

برای همین!” همان زمان تصمیم گرفتم بازیگر شوم.

بعضی از بازیگران می گویند بازیگری یک حقه است. شما در این رابطه چه فکر می کنید؟

من نمی توانم در بازیگری تقلب کنم و ادای نقش را در آورم.

می دانم که فیلم ها چیزی بیشتر از یک توهم و خیال نیستند و شاید نخستین قانون آن این باشد که حقه بزنیم، دروغ بگوئیم و ادای آدم های دیگر را در آوریم.

اما برای من این گونه نیست.

نسبت به بازیگری هم جدّی هستم و هم کنجکاو.

هنگامی که بازی در نقشی را آغاز می کنم، می خواهم تمام حقایق و مسائل را در رابطه با آن کاراکتر بدانم و احساس کنم در جلوی دوربین خود او هستم.

بازی های خودتان را در جلوی دوربین چطور توصیف می کنید؟

یک جورهایی خاص خود من است.

با اینکه به شیوه متد و در مدرسه بازیگری لی استراسبرگ تحصیل کرده ام، ولی آن را به شیوه خودم بازی و اجرا می کنم.

بازی ام در جلوی دوربین تلفیقی از نظم و آنارشی است.

احساس می کنم هم باید در یک چارچوب کار کنم و هم به خودم آزاری عمل بدهم و آزاد و رها بازی کنم.

فکر می کنم این نوع بازیگری، جواب خوبی هم داده است.

پول برای شما چه ارزشی دارد؟

زمانی که پول دارید راحت تر زندگی می کنید.

درصورتی که شانس آن را داری که پول داشته باشی، خوش شانسی.

ولی پول همه چیز نیست.

برای یک زندگی بهتر و سعادتمند لزوماً نباید پول داشته باشی.

در عین حال، موفقیت با پول به دست نمی آید.

خیلی وقت ها به عنوان یک بازیگر، آرزو می کنی پول نداشتی ولی فیلمت با استقبال منتقدان و تماشاگران روبرو می شد.

تماشاگران برای اینکه فیلم تو را تأیید کنند به فیلمنامه و بازی تو نگاه می کنند و نه پول تو.

پول تو نمی تواند آنها را به داخل سالن سینما سرازیر کند.

در این شرایط، با وجود پولی که داری حس کمبود و خلاء می کنی.

خودتان را بازیگر متفاوتی می دانید؟

متفاوت؟ من؟ فکر نمی کنم در قیاس با دیگران، آدم یا بازیگر متفاوتی باشم.

تلاش می کنم انتخاب های درستی داشته باشم.

خیلی سخت است فیلمی را کار کنی که در وضعیت خوب و مناسبی باشد.

نمی خواهی طوری رفتار کنی که آدم های دور و بر احساس کنند آدم متفاوتی هستی.

آدم ها دیدگاه ها و نظرات خاص خودشان را دارند.

آن ها در مورد تان قضاوت می کنند و شما نمی توانید به آدم ها بگوئید چطور فکر کنند.

رابرت دنیرو

شما تعداد زیادی فیلم بازی کرده اید. شاخص ترین نقش تان کدام است؟

-« گاو خشمگین» را دوست دارم؛ جایی که من نقش جیک لاماتا بوکسور را بازی کردم.

سر آن فیلم بسیار مشقت کشیدم، ولی آن فیلم یک کار دلی بود.

من همچنین به فیلم« ایرلندی» که با مارتین اسکورسیزی، آل پاچینو و جو پشی بازی کردم هم علاقمندم.

این فیلم بعد از مدت طولانی ساخته شد و من اوقات خوبی را سر آن کار داشتم.

هالیوود از نظر رابرت دنیرو

به نظر من هالیوود شبیه یک طایفه است و بازیگران هم مانند اهالی این طایفه می باشند.

حقیقت این است که آن ها به دنبال یک تکیه گاه می باشند.

من سالها درمیان هالیوودی ها بوده ام و حس میکنم بسیاری از بازیگران در هالیوود دچار غرور بیجا شده اند.

امیدوارم هیچ گاه مغرور نشوم.

برای بسیاری از بازیگران جوان شما یک قهرمان هستید.

قهرمان های شما چه کسانی بودند؟

مارلون براندو، مونتگومری کلیفت، جیمز دین همه آن ها الهام بخش من بودند.

پرفروش ترین فیلم های رابرت دنیرو

«ملاقات با خانواده فوکر»

۲۷۹ میلیون و ۲۶۱ هزار دلار

«ملاقات با والدین»

۱۶۶ میلیون و ۲۴۴ هزار دلار

انیمیشن «داستان کوسه»

۱۶۰ میلیون و ۸۶۱ هزار دلار

«فوکر کوچک»

۱۴۸ میلیون و ۴۳۸ هزار دلار

«کتاب بارقه امید»

۱۳۲ میلیون و ۹۲ هزار دلار

«تحلیلش کن»

۱۰۶ میلیون و ۹ هزار دلار

«بدون محدودیت»

۷۹ میلیون و ۲۴۹ هزار دلار

«Cape Fear»

۷۹ میلیون و ۹۱ هزار دلار

(Back Draft)

۷۷ میلیون و ۸۶۸ هزار دلار

«غیر قابل تماس»

۷۶ میلیون و ۲۷۰ هزار دلار

«امتیاز»

۷۱ میلیون و ۱۰۷ هزار دلار

«مخمصه»

۶۷ میلیون و ۴۳۶ هزار دلار

«شپارد خوب»

۵۸ میلیون و ۹۵۲ هزار دلار

«شب سال نو»

۵۴ میلیون و ۵۴۴ هزار دلار

«خواب رو»

۵۳ میلیون و ۳۱۵ هزار دلار

«بیداری»

۵۲ میلیون دلار

«قایم موشک»

۵۱ میلیون و ۱۰۰ هزار دلار

«شکارچی گوزن»

۴۸ میلیون و ۹۷۹ هزار دلار

«مرد افتخار»

۴۸ میلیون و ۸۱۸ هزار دلار

«پدر خوانده ۲»

۴۷ میلیون و ۵۴۲ هزار دلار

بهترین فیلم های رابرت دنیرو

۱۱. مرد ایرلندی – ۲۰۱۹ – The Irishman

بازی اخیر “رابرت دنیرو” در فیلم “مرد ایرلندی” ثابت کرد که این بازیگر یک ستاره با استعداد است که با وجود کهولت سن، هنوز هم نقش های جنایی را به بهترین شکل ممکن ایفا می کند.

“مارتین اسکورسیزی” در این فیلم سنگ تمام گذاشت و با روایت داستانی از مافیای آمریکایی، فیلمی پر از کشمکش و آشوب را به مخاطبش تحویل داد.

فیلم “مرد ایرلندی” با اقتباس از کتابی به نام “شنیدم خانه‌ات را رنگ کردی” (I Heard You Paint Houses)، نوشته‌ی “چارلز برندت” (Charles Brandt)، ساخته شده است.

(عبارت “شنیدم خانه‌ات را رنگ کردی” در زبان انگلیسی یک اصطلاح است که به قتل و خونریزی اشاره می کند).

داستان فیلم در دهه پنجاه میلادی درجریان است؛ جایی که یک راننده کامیون به نام فرانک شیرن (با بازی رابرت دنیرو) با راسل بوفالینو (با بازی جو پشی) که یکی از روسای مافیا است رابطه برقرار می‌کند.

رابطه‌ای که با حوصله روایت شده و به ما نشان می‌دهد که چگونه یک شهروند معمولی رفته رفته به یک عضو حرفه‌ای مافیایی تبدیل می‌شود.

تمام داستان فیلم از زبان شخصیت اصلی آن یعنی فرانک شیرن بیان می‌شود و راوی داستان خود اوست که سرگذشت زندگی‌اش را برایمان شرح می‌دهد.

۱۰. تنگه وحشت – ۱۹۹۱ – Cape Fear

هرکسی که یکی از فیلم های ژانر مافیایی رابرت دنیرو را دیده باشد می‌داند که او به‌خوبی می‌تواند نقش‌های منفی را بازی کند.

اما بازی او در نقش مکس کیدی در فیلم “تنگه وحشت”، یکی از بی‌نظیرترین بازی‌های او است.

کیدی یک متجاوز خشن است که از زندان بیرون آمده و در فکر انتقام گرفتن از وکیلش است.

وکیل او مدارکی را که می‌توانستند مدت محکومیت کیدی را کاهش دهند مخفی کرده بود.

کیدی با اطلاعات حقوقی‌ای که به دست آورده است و خشمی که در درونش می‌جوشد، برای انتقام گرفتن از وکیلش و نابود کردن زندگی او مصمم است.

د‌نیرو برای بازی در این فیلم مارتین اسکورسیزی وزنش را به‌شدت کاهش داد و تنها چهار درصد از چربی‌های بدنش را نگه داشت.

ظاهر ترسناک او در کنار بازی خیره کننده‌اش دنیرو را واقعا شبیه یک خلافکار ضد اجتماعی کرده است.

۹. مخمصه – ۱۹۹۵ – Heat

رابرت دنیرو در فیلم مخمصه نقش خلافکاری به نام نیل مک کالی را بازی می‌کند که با کاراگاهی به نام وینسنت هانا وارد تعقیب و گریز موش گربه مانندی شده است.

آل پاچینو نقش وینسنت هانا را بازی می‌کند.

این اولین دفعه نبود که این دو بازیگر بزرگ در یک فیلم بازی می‌کردند.

دنیرو و پاچینو قبلا در فیلم “پدر خوانده ۲” با هم همبازی بودند اما بر خلاف فیلم “پدر خوانده ۲″، در فیلم “مخمصه” این دو یک صحنه در کنار هم بازی می‌کنند.

فیلم مخمصه روی هم رفته فیلمی خوش ساخت و محکم است ولی نقطه قوت فیلم رابطه بین این دو بازیگر است.

در سال‌های اخیر فیلمسازان هالیوود سعی کرده‌اند جادوی حضور رابرت دنیرو و آل پاچینو در کنار هم را بار دیگر تکرار کنند در نتیجه مخمصه تنها فیلمی نیست که دو بازیگر بزرگ را کنار هم قرار داده است اما مطمئنا یکی از ده فیلم برتر با بازی دنیرو است.

۸. تسخیر ناپذیران – ۱۹۸۷ – The Untouchables

رابرت دنیرو در فیلم تسخیر ناپذیران نقش یکی از بزرگترین اعضای مافیای دنیا را بازی می‌کند.

کوین کاستنر در این فیلم نقش الیوت نس را بازی می‌کند که قصد دارد با بزرگترین رییس مافیای آن زمان یعنی آل کاپون وارد مبارزه شود و او را مغلوب کند.

اما خود کوین کاستنر در سایه بازی فوق‌العاده رابرت دنیرو قرار می‌گیرد.

اگرچه رابرت دنیرو برای بازی در این فیلم مانند شان کانری موفق به دریافت جایزه اسکار نشد، اما بازی قدرتمندش در چنین فیلم پر ستاره‌ای هم کاملا به چشم می‌آید.

نقش‌آفرینی دنیرو این فیلم را چنان تحت تاثیر قرار داده که حتی تصور کردن این فیلم بدون وجود دنیرو در نقش آل کاپون هم ممکن نیست.

رابرت دنیرو, رابرت دنیرو ویکی پدیا, جوانی رابرت دنیرو, آخرین فیلم رابرت دنیرو, فیلمی از رابرت دنیرو در جدول, رابرت دنیرو در پدرخوانده, رابرت دنیرو کودکان, رابرت دنیرو در جوکر, رابرت دنیرو و آل پاچینو

۷. سلطان کمدی – ۱۹۸۲ – The King of Comedy

رابرت دنیرو در این فیلم نقش مردی به نام روپرت پاپکین را بازی می‌کند که آرزو دارد مجری تلوزیون شود و چنان غرق در این آرزویش می‌شود که مانند یک بیمار روانی شروع به تعقیب کردن مجری مورد علاقه خودش می‌کند.

همین میزان اطلاعات برای کسانی که این فیلم را ندیده‌اند کافی است چراکه تماشای این فیلم برای اولین بار تجربه جالب و قشنگی است.

به نظر می‌رسد بعضی از قسمت‌های فیلم جوکر که به تازگی منتشر شده است الهام گرفته از فیلم سلطان کمدی باشند.

رابرت دنیرو چنان خودش را وقف این نقش کرده بود که با چند طرفدار و یکی از قدیمی‌ترین تعقیب کننده‌های خودش ملاقات کرد تا بتواند برای ایفای این نقش از آنها الهام بگیرد.

شاید او بدون این کارها هم می‌توانست نقش روپرت پامکین را به همین زیبایی ایفا کند، اما دانستن اینکه او چنین راه درازی را برای ایفای این نقش پیموده، به عمق شخصیت‌پردازی و تبحر او در نقش آفرینی اضافه می‌کند.

۶. کازینو – ۱۹۹۵ – Casino

ماجرای این فیلم راجع به مردی به نام سم است که برای گرداندن کازینو‌ای به لاس وگاس فرستاده می‌شود اما میفهمد که این کازینو توسط اعضای مافیا اداره می‌شود.

رابرت دنیرو نقش سم را بازی می‌کند و ما شاهد اتفاقاتی هستیم که در این فیلم سه ساعته مارتین اسکورسیزی برای او می‌افتد.

شاید برخی منتقدان بازی دنیرو در این فیلم را پایین‌تر از فیلم دیگر مافیایی اسکورسیزی یعنی “رفقای خوب” بدانند، اما بازی و روابط دنیرو در کنار دیگر عوامل فیلم مانند شارون استون و جو پشی چشمگیر و بی‌نظیر است.

شاید بینندگان بخواهند جای او در فیلم کازینو باشند اما بعد از اتفاقات وحشتناکی که در پرده دوم و سوم فیلم برای سم می‌افتد نظر همه عوض می‌شود.

۵. شکارچی گوزن – ۱۹۷۸ – The Deer Hunter

فیلم‌های بزرگ زیادی هستند که راجع به فضای متشنج بعد از جنگ ویتنام ساخته شده‌اند و فیلم شکارچی گوزن یکی از بهترین‌های این ژانر است.

رابرت دنیرو نقش فردی به نام مایک را بازی می‌کند که خودش و دوستانش زندگی نرمالی در آمریکای قبل از جنگ دارند و بعد از شروع جنگ زندگی‌شان عوض می‌شود و اتفاقات ترسناک و غمگینی برایشان می‌افتد.

به عقیده بسیاری از تماشاگران چیزی که این فیلم را به یکی از قدرتمندترین فیلم‌های رابرت دنیرو تبدیل کرده است، باورپذیری نقش آفرینی او است ؛به حدی که تماشاگر حس می‌کند مشغول تماشا کردن یک شخص واقعی و نه یک شخصیت داستانی است.

نقش آفرینی دنیرو به گونه‌ای است که احساساتی را درون تماشاگر به وجود می‌آورد که تا مدت‌ها با او می‌مانند و همین نقش آفرینی قوی و هنرمندانه بود که جایزه‌ی اسکار بهترین فیلم را هم برای شکارچی گوزن به ارمغان آورد.

حتی با اینکه بعضی از صحنه‌های جنگی فیلم از نظر کارشناسان دقیق و درست نیستند، اما این روایت احساسی از جنگ ویتنام ترس و وحشت واقعی ناشی از جنگ و تاثیر مخرب آن روی مردم را به‌خوبی نشان می‌دهد.

۴. پدرخوانده: قسمت دوم – ۱۹۷۴ – The Godfather Part II

ناگفته پیداست که یکی از مهم‌ترین کارهای رابرت دنیرو این فیلم است.

یکی از اولین فیلم‌هایی که با شنیدن نام رابرت دنیرو به ذهن هرکسی می‌آید فیلم پدرخوانده ۲ است و این فیلم یکی از بزرگترین و تاثیر گذارترین فیلم‌های قرن اخیر است.

رابرت دنیرو در این فیلم نقش ویتو کورلئونه‌ی جوان را بازی می‌کند و فیلم داستان به قدرت رسیدن او و ریاست او بر گروه‌های مافیایی را نشان می‌دهد.

واکنش‌ها به قسمت دوم فیلم پدرخوانده در زمان اکران واکنش‌های در همی بود اما با گذشتن زمان این فیلم به عنوان یکی از بزرگترین فیلم‌های تمام اعصار پذیرفته شد و این امر مدیون نقش آفرینی کوتاه رابرت دنیرو در این فیلم است.

گرچه در زمان اکران منتقدان معتقد بودند خط داستانی رابرت دنیرو باعث کند شدن داستان آل پاچینو شده است، در نهایت همه به این امر پی بردند که این فیلم یکی از بی‌نظیرترین فیلم‌های تمام دوران بوده است.

۳. راننده تاکسی – ۱۹۷۶ – Taxi Driver

از این نقطه به بعد همه فیلم‌های رابرت دنیرو، فیلم‌های شاهکاری ساخته‌ی مارتین اسکورسیزی خواهند بود.

فیلم راننده تاکسی بدون شک یکی از بهترین فیلم‌های قرن گذشته است که داستان تراویس بیکل را بازگو می‌کند.

راننده تاکسی ای که بیش از حد از ناراحتی‌های روانی رنج می‌برد و از یک کارگر معمولی به قهرمان داستان تبدیل می‌شود.

مخاطبان از تراویس بیکل به عنوان یکی از بهترین ضد قهرمانان یاد می‌کنند و این ادعا درست است.

انگار او آدم بدی است که شانس با او یار است.

فیلم راننده تاکسی فیلمی منحصر به فرد است که یکی از معروف‌ترین دیالوگ‌های سینمایی را در خود جا داده است.

تقریبا همه نقل قول “داری با من حرف می‌زنی؟” این فیلم را شنیده اند.

همه طرفداران رابرت دنیرو باید این فیلم را تماشا کنند مگر اینکه با خشونت مشکل داشته باشند.

۲. رفقای خوب – ۱۹۹۰ – Goodfellas

اگر فیلم “مرد ایرلندی” را در نظر نگیریم، فیلم رفقای خوب بهترین فیلم دنیا در ژانر مافیایی است و یکی از بهترین نقش آفرینی‌های رابرت دنیرو را در خود دارد.

همینطور که در این لیست دیدم مهم نیست که دنیرو نقش اصلی یا مکمل را بازی کند، او همیشه در کار خودش بهترین است.

در فیلم رفقای خوب او نقش یک گانگستر به نام جیمی را بازی می‌کند که به مردی به نام هنری، فوت و فن کار در مافیا را نشان می‌دهد.

دنیرو تنها با حضور در این فیلم باعث اعتبار بخشیدن به این فیلم شد و نقش آفرینی او تنها چیزی بود که مارتین اسکورسیزی برای جذب بودجه ساخت فیلم رفقای خوب نیاز داشت.

اسم رابرت دنیرو با فیلم‌های مافیایی عجین شده است و او هم در فیلم‌های مافیایی بی‌نظیر است و بهترین نقش آفرینی‌هایش را در این فیلم‌ها به نمایش گذاشته است.

او جذاب، بد و ترسناک است و برای این نقش‌ها ساخته شده است.

۱. گاو خشمگین – ۱۹۸۰ – Raging Bull

رابرت دنیرو یکی از قوی‌ترین نقش‌ آفرینی‌های تمام عمرش را در فیلم گاو خشمگین به نمایش گذاشته است.

نقش آفرینی او در نقش جک لاموتا بوکسور قدیمی و استندآپ کمدین، نقش آفرینی خیره کننده‌ای در نقش کسی است که همه دوست دارند از او نفرت داشته باشند.

مخاطب همزمان او را حقیر می‌شمارد، با او همدردی می‌کند و از او متنفر است.

نقش جک در گاو خشمگین ترکیب کاملی از بد ذاتی و جامعه ستیزی نقش‌های دنیرو را در خود دارد.

تعجبی ندارد که او جایزه اسکار نقش اول مرد را برای بازی در این فیلم برد و گاو خشمگین چنین فیلم به یادماندنی و جاودانه‌ای شده است.

فیلم شناسی رابرت دنیرو

پایین شهر( ۱۹۷۳)

به آرامی طبل بزن( ۱۹۷۳)

پدر خوانده : قسمت دوم( ۱۹۷۳)

راننده تاکسی( ۱۹۷۶)

۱۹۰۰ ( ۱۹۷۶)

آخرین قارون( ۱۹۷۶)

نیویورک ، نیویورک( ۱۹۷۷)

شکارچی گوزن( ۱۹۷۸)

گاو خشمگین( ۱۹۸۰)

سلطان کمدی( ۱۹۸۲)

روزی روزگاری آمریکا( ۱۹۸۴)

تسخیر ناپذیران( ۱۹۸۷)

ما فرشته نیستیم( ۱۹۸۹)

استنلی و آیریس( ۱۹۹۰)

دوستان خوب( ۱۹۹۰)

بیدار شدگان( ۱۹۹۰)

تنگه وحشت( ۱۹۹۱)

زندگی این پسر( ۱۹۹۳)

یک داستان برانکسی( ۱۹۹۳)

فرانکشتاین مری شلی( ۱۹۹۴)

مخمصه( ۱۹۹۵)

کازینو( ۱۹۹۵)

خوابگردها( ۱۹۹۶)

اتاق ماروین( ۱۹۹۶)

سگ رابجنبان( ۱۹۹۷)

جکی براون( ۱۹۹۷)

آرزوهای بزرگ( ۱۹۹۷)

رونین( ۱۹۹۸)

بی نقص( ۱۹۹۹)

این را تحلیل کن( ۱۹۹۹)

ملاقات با والدین( ۲۰۰۰)

پانزده دقیقه( ۲۰۰۱)

سرقت( ۲۰۰۱)

وقت نمایش( ۲۰۰۲)

شهر ساحلی( ۲۰۰۲)

آن را تحلیل کن( ۲۰۰۲)

موهبت الهی( ۲۰۰۴)

داستان کوسه( ۲۰۰۴ ، کارتونی ، فقط صدا )

ملاقات با خانواده فاکرها( ۲۰۰۴)

قایم باشک( ۲۰۰۵)

ستارگان دور دست( ۲۰۰۶)